|
Inicio - Qué ver
- Outras vilas
Outras vilas
Hacia o norte:
Cabanas
 Unido a Pontedeume por unha antiga ponte, está situado á dereita do río Eume. O importante desenvolvemento do turismo provocou a creación dunha área residencial ao redor do Areal da Magdalena, máis coñecida como praia de Cabanas, que contrasta co carácter rural do interior do municipio. Os seus monumentos máis interesantes son a Casa Grande de Rioboo e a igrexa de San Martiño do Porto. A "Feira do Vinteún" é bastante concorrida.
^
Ir arriba
Redes
 Pequeno pobo costeiro situado na parte norte da ría de Ares. O seu encanto reside en que aínda conserva a esencia do pobo mariñeiro tipicamente galego e nas súas casas ao bordo das augas atlántico. As terrazas ao borde do mar, co silencio e a tranquilidade que éste lles proporciona, son unha parada obrigada.
^
Ir arriba
Ares
 A vila de Ares ocupa unha situación privilexiada, no fondo dunha ensenada protexida do mar aberto e dos ventos. A maioría da superficie é unha franxa costeira que vai desde a estreita entrada á ría de Ferrol ata o porto pesqueiro de Redes. Destaca a punta do Segaño, límite meridional da ría de Ferrol, onde se abre a acolledora praia de Chanteiro. Segue logo unha costa recortada e rochosa que configura a entrada á ría de Ares, ata despregarse os amplos areais do Raso e Seselle.
^
Ir arriba
Mugardos
 O concello de Mugardos áchase na beira meridional da ría de Ferrol, enfronte da ensenada de Caranza, o porto, o arsenal e a base naval da Graña. A primeira noticia documentada da Vila de Mugardos aparece en 1105, cando a metade da Vila é entregada ao mosteiro de Caaveiro por Cristóbal de Seguedís; noutro documento de 1235 aparece o abade Tedón como posuidor da outra metade. En 1397 Fernán Pérez de Andrade O Boo concede o señorío da Vila de San Xiao de «Mogardos» ao mosteiro de Montefaro.
^
Ir arriba
Ferrol
Ferrol é unha cidade eminentemente marítima, como demostran as súas actividades pesqueiras, os estaleiros, o peirao ou as praias. A zona metropolitana do Ferrol, coñecida como Ferrolterra, engloba as comarcas do Ferrol, Eume e Ortegal cos seus concellos do interior e a costa, e é unha das áreas de poboación dispersa máis poboadas de Galicia. A Xunta de Galicia iniciou en 2006 os trámites ante as autoridades do Ministerio de Cultura español para incorporar as súas edificacións máis importantes da época da Ilustración (castelos de San Felipe e A Palma, que custodian a ría ferrolá) e o Arsenal á lista do Patrimonio da Humanidade de UNESCO.
^
Ir arriba
Hacia o sur:
Miño
 Municipio de gran atractivo turístico debido á presenza de 4 praias: A Praia Grande de Miño, A Praia da Ribeira, a Praia de Perbes e a Praia da Alameda en Ponte do Porco. As 3 primeiras ostentan a Bandeira Azul outorgada pola Unión Europea como reconocimento á calidade das súas augas, accesos, etc. Unido a estas marabillosas condicións únese o feito de estar a 20 minutos da cidade da Coruña e a 15 minutos de Ferrol.
^
Ir arriba
Sada
 É un pobo costeiro, coa pesca e o turismo.eso industrias principais. A cidade de Sada vese favorecida por un clima atlántico. Posúe por tanto todas as características propias da costa noroeste galega: suavidade de temperaturas e pouca oscilación térmica, ao que se suma a agradable temperatura media das augas da ría de Betanzos, permitindo a práctica de diversas actividades náuticas (vea, mergullo, pesca...) durante todo o ano.
^
Ir arriba
Betanzos
 Está situada a 35 Km. da Coruña e a 37 de Ferrol. O territorio do termo municipal está inscrito no curso baixo dos ríos Mandeo e Mendo. Na ría desenvólvese unha ampla zona de marismas. O centro urbano está declarado Conxunto Histórico-Artístico desde 1970. destaca a contorna arquitectónica da praza da Constitución, coa igrexa de Santiago, os Pazos de Bendaña e Lanzós e a casa de estilo colonial dos Núñez.
^
Ir arriba
Monfero
 Situado ao sueste de Pontedeume, neste concello atópase o Mosteiro de Monfero, que é o monumento máis importante. Nas súas instalacións áchanse os sepulcros de Fernán Pérez de Andrade "O Boo”, falecido en 1470, Nuño Freire de Andrade “O Mao”, Pedro Fernández de Andrade (cuarto señor de Pontedeume) que morreu en 1435 e o de Diego de Andrade, que deixou de existir en 1492.
< Voltar
atrás ^
Ir arriba
|
